Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2008

Δε βρίσκω τίτλο...

Και τί κάνεις τελικά..?? Τίποτα....
Η μοναξιά έχει μπει για τα καλά στο πετσί σου και εσύ μη μπορώντας να αντιδράσεις,
ανίκανη μάλλον να βρεις τον τρόπο, κάθεσαι κλεισμένη στον εαυτό σου προσπαθώντας
να οικειοποιήσεις όλα αυτά τα γεγονότα που σου συμβαίνουν. Σωστό ή λάθος???
Πώς όμως θα τα αλλάξεις? Πώς θα μπορέσεις να βρεις και να πραγματοποιήσεις όλα αυτά
που σου λείπουν?
Να φταίει άραγε η ανεργία σου? Ή μήπως το ότι είσαι μόνη, χωρίς ένα σύντροφο να σε
νοιάζεται? Θέλεις απλά να ξέρεις ότι είσαι απαραίτητη για κάποιον άνθρωπο, ότι 8α ξυπνάς το πρωί και θα σου λέει καλημέρα, ότι θα μπορείς να κάνεις γνήσιο έρωτα μαζί του. Έρωτα που δε σε βαζει στη διαδικασία να σκεφτείς πόσο εύκολα μπορείς να αναλώσεις το κορμί και τον εαυτό σου στο ευφήμερο..
Η μοναξιά έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής σου, είναι μέρος του εαυτού σου πια.. Γιατί???
Πες μου εσύ ένα τρόπο να αλλάξουν όλα αυτά...
Δώσε εσύ λύση σε αυτό το πρόβλημα...
Μπορείς.. Μπορώ..