Μόνο να βάλεις με το νου σου πόσες ώρες απ΄τη ζωή μου έχω περάσει μέσα στα λεωφορεία...
Πόσες εικόνες έχουν δει τα μάτια μου σ'αυτές τις διαδρομές, μα καμία δε θυμάμαι. Γιατί σε όλα μου τα ταξίδια έβλεπα μόνο τη μορφή σου στα μάτια μου, για να αντέχω, να αντέχω να έρχομαι.
Ήλιος, αέρας, βροχή, χιόνι μπλέκονταν με τη μορφή σου...
Κι εγώ εκεί. Ακούνητη και αμίλητη, δε το βαλα ποτέ κάτω, πάντα ερχόμουν, πάντα ήλπιζα...
Δεν έπαψα ποτέ να αγαπώ, να σ'αγαπάω.
Εγώ ήμουν πάντα εκεί...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου